12. febrúar 2013

Nýliði í Al-Anon

 

Ég hef ekki verið í Al-anon lengi. Rétt rúma þrjá mánuði. En þessir þrír mánuðir eru dýrmætari fyrir mig en mig hefði nokkurn tíman geta grunað.

 

Ég held að ég hafi alltaf verið frekar stjórnsöm, alveg síðan ég man eftir mér, allavega var mér sagt um daginn að ég hefði fæðst stjórnsöm. Sem er kannski allt í lagi og það hefur nú alveg hjálpað mér helling líka. Spurningin er bara kann ég að stjórna stjórnsemini?? Eins fáránlega og það nú hljómar.

 

Ég ætlaði aldrei í Al-anon, mér fannst það eitthvað það vitlausasta sem nokkur gat gert. Að fara í gegnum einhvern 12 spor, til hvers? Getur fólk ekki bara tekið á sér sjálft og hjálpað sér án þess að fara í gegnum einhver 12 spor? Þetta var hugsun mín og ég þakka fyrir það á hverjum degi að þessi hugsun hefur breyst þvílíkt.

 

27. maí 2012

Að láta drauma sína rætast

Mig langar aðeins að deila því  með ykkur hvað þessi bataleið í Al-Anon hefur hjálpað mér óendanlega mikið að fá svo miklu meira út úr lífinu. Fyrir um það bil 3 árum fór ég á minn fyrsta Al-Anon fund og ég fór á þennan fund til að leita lausna. Helst lausn á því hvernig ég ætti að bjarga málum fjölskyldunnar. Mamma og pabbi voru ósátt, ég bjó erlendis og bróðir minn líka og systir mín var eina barnið sem var heima. Ég tók mikla ábyrgð á málum foreldra minna og mætti á þennan fund til að fá leiðbeiningar um það hvernig ég gæti bjargað fjölskyldunni, svo ætlaði ég bara að klæða mig í súpermann búninginn og fljúga heim og redda málunum.


 

4. júní 2011

Meira virði en...

Reynslusaga um sjálfsmat

Ég gægðist fram á tröppurnar á bak við pilsfald móður minnar þar sem ég horfði á tvö lögreglumenn halda föður mínum á milli sín. Hann var afar illa til fara, blóðugur, óhreinn og angaði af vínanda, virtist reiður, barðist um og reyndi að losa sig sem gekk ekki í þetta sinn. Þeir spurðu hvort móðir mín vildi fá hann inn eða hvort þeir ættu að taka hann með sér aftur. Hún bað þá að fara með hann og við það ærðist faðir minn enn frekar. Stóri bróðir minn tók við áfengisflösku af hendi lögreglumannsins og fleygði henni út á nærliggjandi brunn þar sem hún brotnaði með hvelli í þann mund sem lögreglubíllinn ók á braut. Á þessari stundu (þá 6 ára) tók ég ákvörðun fyrir lífstíð ,,ég ætla aldrei að drekka“, hét ævarandi aðskilnaði mínum við áfengi.

4. júní 2011

Ást

Reynslusaga

Heftið okkar Leiðsögn til bata skiptist í sex kafla og þar gefst okkur tækifæri til að gera persónulega úttekt á viðhorfum, ábyrgð, sjálfsmati, ást, þroska og skapgerðareinkennum okkar. Áður hafa verið birtast hér á síðunni reynslusögur um viðhorf og ábyrgð. Hér kemur reynslusaga um ást.

 

Ég minnist þess ekki að einhver hafi sagt við mig í mínum uppvexti að hann elskaði mig eða þætti vænt um mig og sjaldan var ég föðmuð eða tekin í fangið, en ég fékk að heyra að ég væri dugleg og gott að treysta mér. Með þetta úr fortíðinni var frekar erfitt að svara spurningum um ástina – elskaði ég mig? Nei, en við það að vinna sporin fyrst sjálf, og smá með mínum æðri mætti, með félögum í deildinni og síðan þegar félagi bað mig að fara með sér skriflega í fjórða spor Al-Anon – Uppgjör (Leiðsögn til bata P-5) opnuðust nýjar víddir í mínu lífi.

14. maí 2011

Ábyrgð

Reynslusaga

 Ég var ofurábyrg yfir gjörðum fyrrverandi sambýlismanns, sona minna og skoðanamyndunum allra í kringum mig. Svona ábyrgð er íþyngjandi og skemmandi og þar af leiðandi óheilbrigð. Í Al-Anon hef ég lært að færa þessa ríku ábyrgðarkennd í heilbrigðari farveg. Það er mín reynsla að þessi lærdómur lærist smátt og smátt þar sem heilbrigðari sýn á aðstæður fara að skýrast með því að ástunda Al-Anon leiðina.       

12. maí 2011

Viðhorf

Reynslusaga

Þegar ég kom fyrst í Al-Anon var ég óttasleginn, óöruggur og átti erfitt með að treysta öðru fólki. Ég fann fljótt að ég átti heima í þessum félagsskap og smám saman fór ég að treysta því að það sem væri sagt á fundum og félaga í milli færi ekki lengra.

6. apríl 2011

4. spors vinna

Eftirminnileg hópvinna

Þegar ég var búin að vera í Al-Anon samtökunum í 6 ár og farin að taka að mér meiri þjónustu í deildinni langaði mig að fara dýpra í 4. sporið. Ég var þá að lesa Paths to Recovery (Leiðir til bata), þá frábæru bók. Bókin fjallar um allar þrjár meginstoðir Al-Anon samtakanna, sporin 12 fyrir bata einstaklingsins, erfðavenjurnar 12 fyrir heilbrigt samfélag í deildum og þjónustuhugtökin 12. Ég nefndi á fundi að mig langaði til að lesa ennþá meira um 4. sporið og spurði hvort einhverjir félagar gætu bent mér á Al-Anon efni. Eftir fundinn kom félagi til mín sem var búinn að vera lengi í samtökunum og kynnti fyrir mér heftið Leiðsögn til bata sem er 4. spors vinnuhefti. Hún og fleiri spjölluðu við mig dágóða stund og það endaði með því að við ákváðum að mynda hóp sem myndi hittast reglulega og fara í gegnum spurningarnar í vinnuheftinu.

15. mars 2011

Reynslusaga

Leið mín lá í Al-Anon fyrir allmörgum árum þegar ég fór á kynningarfund sem mér var bent á í framhaldi af fyrstu meðferð bróður míns.

 

Ég er uppkomið barn alkahólista og aðstandandi. Í kjölfar drykkju á heimilinu leið mér alltaf illa, fannst ég utangátta og passa hvergi inn í neinn félagskap. Ég var sífellt í feluleik og gat ekki treyst neinum að mér fannst og með tímanum skipti ég oft um vini og lenti í miður góðum félagsskap fyrir vikið. Kannski því þar var ekki gerð krafa um eðlileg samskipti og ég þekkti þannig aðstæður, vissi hvernig best væri að haga sér meðal þeirra. Að lokum fór svo að ég hóf sambúð með alkóhólista.